Jak zapobiec temu, by grzałki infradżądrowe w łazience stanowiły zagrożenie
Bądźmy szczerzy: woda i wysokie napięcie to kiepska kombinacja. A jeśli do tego dodać parę i wilgoć panujące w łazience, mamy naprawdę poważny problem. Jeśli lampa infradżądrowa nie jest dobrze izolowana, to w praktyce zachęcamy do powstania krótkich obwodów i przecieków prądu.
Bój z wilgocią
Parę potrafi znaleźć każdą szczelinę w obudowie urządzenia. Gdy para dotrze do elementów kontaktowych, powstaje „mostek”, który umożliwia przepływ prądu bezpośrednio z przewodu zasilającego do obudowy.
Aby temu zapobiec, używamy wysokiej jakości otoczek kwarcowych oraz izolatorów ceramicznych w punktach kontaktu. Te materiały są odporne na wilgoć – nawet po namoczeniu nadal chronią przewody przed przeciekami prądu.
Gdzie zwykle występują problemy
Najczęściej problemem jest właśnie punkt połączenia. Dlatego używamy hermetycznych uszczelek oraz materiałów odpornych na wilgoć, aby uniemożliwić dostęp wody do wnętrza urządzenia.
Jeśli to ty zajmujesz się instalacją, proszę, użyj obudów o odpowiednim stopniu ochrony IP. Słabe połączenie nie tylko powoduje migotanie światła, ale także może doprowadzić do stopienia obudowy. To oczywiście nie jest żaden dobry efekt.
Kompromis między bezpieczeństwem a wydajnością
Jest jednak jeden problem: jeśli użyjesz zbyt wielu warstw izolacji, to część promieniowania infradżądrowego zostanie zablokowana. Możesz zauważyć, że ciepło nie będzie tak intensywne, ale to cena bezpieczeństwa.
Wolałbym mieć lekkie obniżenie mocy urządzenia niż ryzyko dla bezpieczeństwa – szczególnie w wilgotnym środowisku.
Rzeczywista instalacja
Upewnij się, że uziemienie jest prawidłowe. Nawet jeśli sama lampa jest dobrze izolowana, błąd w zewnętrznym oprawie może sprawić, że całe urządzenie będzie pod napięciem. Najlepszym rozwiązaniem jest użycie specjalnego wyłącznika GFCI. On wyłączy zasilanie w milisekundę po wykryciu przecieku. To jedyny sposób, aby upewnić się, że nikt nie dozna wstrząsu elektrycznego, a urządzenie nie zostanie uszkodzone.