چرا هیترهای بیرونی از کار میافتند (و چگونه آن را رفع کردیم) قرار دادن هیتر در فضای باز، کار سادهای به نظر میرسد؛ اما در واقع، این کار برای قطعات الکتریکی بسیار دشوار است. از یک سو، گرمای شدید وجود دارد و از سوی دیگر، هوای مرطوب بیرونی. اگر اتصال سیمها به هیتر کاملاً درست نباشد، آب شروع به نفوذ به داخل میکند. وقتی که این رطوبت با گرما تماس پیدا میکند، تبخیر شده و دوباره متراکم میشود؛ در نتیجه، قطعات الکتریکی خراب میشوند. در نهایت، عایقبندی از بین میرود و هیتر به یک قطعه فلزی بیارزش تبدیل میشود. مشکل «پیری حرارتی» اکثر هیترهای موجود در بازار، از روشهای سادهای برای عایقبندی سیمها استفاده میکنند؛ یعنی از لولههای سیلیکونی ساده یا چسبهای ارزان قیمت برای این کار استفاده میشود. مشکل اینجاست که لامپهای مادون قرمز، دورههای متوالی از گرم شدن و سرد شدن را تجربه میکنند؛ پس از چندین بار، این عایقهای ارزان قیمت ترک میخورند. ما این پدیده را «پیری حرارتی» مینامیم. وقتی که این ترکها ایجاد میشوند، رطوبت به داخل سیمها نفوذ میکند؛ سپس گرما، آب را در عایقبندی تبدیل به مادهای شکننده میکند. روش ما برای رفع این مشکل ما میخواستیم این مشکلات را برای همیشه برطرف کنیم. به جای استفاده از چسبهای ارزان قیمت، از روشهای چندمرحلهای استفاده میکنیم. ما از اپوکسیهای سرامیکی با دمای بالا، همراه با لولههایی که میتوانند دمای بالای ۲۰۰ درجه سانتیگراد را تحمل کنند، استفاده میکنیم. این روش، عایقبندی محکمی ایجاد میکند؛ به طوری که آب نمیتواند وارد ترمینالهای الکتریکی شود. همچنین، ما از سیمهای PVC استفاده نمیکنیم؛ زیرا PVC در لحظهای که هیتر به حداکثر توان خود میرسد، ذوب شده و بوی بدی تولید میکند. در عوض، از سیمهای FEP یا سیلیکون با کیفیت بالا استفاده میکنیم؛ این سیمها میتوانند گرما را تحمل کنند بدون اینکه خراب شوند. هشداری برای نصابان نکته مهم این است که چون این عایقبندی بسیار محکم است، سیمها کمی سفتتر میشوند. لطفاً سعی نکنید سیمها را در زوایای تند خم کنید؛ اگر این کار را انجام دهید، ممکن است عایقبندی ایجاد شده ترک بخورد. به سیمها فضای کافی برای تنفس دهید و از خم کردن شدید آنها خودداری کنید. اگر این کار را انجام دهید، در واقع در حال ورود باران به داخل هیتر هستید.